چیلر برای تولید سرمایش به یک عامل حیاتی به نام گاز مبرد نیاز دارد. این گاز با گردش مداوم در مدار تبرید، گرمای آب یا سیال را جذب کرده و پس از انتقال آن به محیط بیرون، سرمای موردنیاز سیستم را تأمین میکند. به همین دلیل، کوچکترین کاهش در مقدار یا کیفیت گاز مبرد میتواند عملکرد چیلر را تحت تأثیر قرار دهد و باعث افزایش مصرف برق، کاهش راندمان و حتی آسیب دیدن کمپرسور شود.
بسیاری از افراد تصور میکنند که گاز چیلر مانند سوخت خودرو به مرور زمان مصرف میشود و باید هر چند وقت یکبار آن را شارژ کرد؛ در حالی که این تصور کاملاً درست نیست. گاز مبرد در یک مدار بسته گردش میکند و در شرایط عادی نباید کم شود. اگر چیلر به شارژ گاز نیاز پیدا کند، معمولاً نشانه وجود نشتی یا بروز یک مشکل در سیستم است که باید قبل از هر اقدامی بررسی و برطرف شود.
در این مقاله بهطور کامل با شارژ گاز چیلر، علائم کمبود گاز، نحوه شارژ گاز چیلر، عملکرد شیر شارژ گاز چیلر، فشار گاز در چیلر تراکمی، روش محاسبه مقدار گاز چیلر و مهمترین نکاتی که قبل از شارژ باید بدانید آشنا خواهید شد تا بتوانید از خرابیهای پرهزینه و کاهش راندمان دستگاه جلوگیری کنید.
شارژ گاز چیلر یکی از مهمترین مراحل تعمیر چیلر است.
آیا گاز چیلر تمام میشود؟
یکی از رایجترین سوالات کاربران این است که آیا گاز چیلر مانند سوخت خودرو به مرور زمان تمام میشود و باید بهصورت دورهای شارژ شود؟ پاسخ این سوال خیر است. در یک چیلر سالم، گاز مبرد در یک مدار کاملاً بسته گردش میکند و در فرآیند تبرید فقط از حالت مایع به گاز و دوباره از گاز به مایع تبدیل میشود. بنابراین، این گاز در حین کار دستگاه مصرف نمیشود و در شرایط عادی نیازی به شارژ مجدد ندارد.
اگر مقدار گاز مبرد کاهش پیدا کند، تقریباً همیشه نشانه وجود نشتی در مدار تبرید است. این نشتی ممکن است از محل اتصالات، شیرهای سرویس، لولههای مسی، کندانسور، اواپراتور یا سایر اجزای سیستم باشد. در چنین شرایطی، تنها اضافه کردن گاز مشکل را بهصورت موقت پنهان میکند و پس از مدت کوتاهی دوباره با افت راندمان و کاهش سرمایش مواجه خواهید شد.
به همین دلیل، شارژ گاز بدون انجام نشتیابی یک اقدام غیراصولی و پرهزینه است. تکنسین متخصص باید ابتدا محل نشتی را با تجهیزات مناسب پیدا کرده، آن را بهطور کامل تعمیر کند و پس از انجام تست فشار و وکیوم، مقدار دقیق گاز مبرد را مطابق مشخصات سازنده به سیستم تزریق کند. این روش علاوه بر افزایش راندمان چیلر، از آسیب دیدن کمپرسور و تکرار هزینههای تعمیر و شارژ گاز جلوگیری میکند.
علائم کمبود گاز چیلر
کم شدن گاز مبرد معمولاً بهصورت ناگهانی اتفاق نمیافتد و چیلر پیش از بروز خرابیهای جدی، علائم مختلفی از خود نشان میدهد. اگر این نشانهها بهموقع شناسایی شوند، میتوان از آسیبهای سنگین به کمپرسور و سایر قطعات جلوگیری کرد. در ادامه مهمترین علائم کمبود گاز چیلر را بررسی میکنیم.
کاهش سرمایش
اولین و رایجترین نشانه کمبود گاز، کاهش قدرت سرمایش چیلر است. در این شرایط، گاز مبرد توان کافی برای جذب گرما را ندارد و آب خروجی به دمای موردنظر نمیرسد. نتیجه این مشکل، کاهش راندمان سیستم تهویه و خنک نشدن مناسب محیط خواهد بود.
بالا رفتن مصرف برق
وقتی میزان گاز مبرد کاهش پیدا میکند، کمپرسور برای جبران افت سرمایش مدت زمان بیشتری کار میکند. افزایش زمان کارکرد کمپرسور باعث بالا رفتن مصرف برق و افزایش هزینههای انرژی میشود؛ حتی اگر ظرفیت سرمایش دستگاه کاهش یافته باشد.
یخ زدن اواپراتور
کمبود گاز میتواند باعث افت بیش از حد فشار و دمای اواپراتور شود. در این حالت، رطوبت موجود روی سطح اواپراتور یخ میزند و به مرور لایههای ضخیم یخ تشکیل میشود. یخزدگی اواپراتور علاوه بر کاهش انتقال حرارت، عملکرد چیلر را نیز مختل میکند.
افزایش زمان کارکرد کمپرسور
در یک چیلر سالم، کمپرسور پس از رسیدن دمای آب به مقدار تنظیمشده خاموش میشود. اما زمانی که گاز مبرد کافی نباشد، کمپرسور مجبور است مدت طولانیتری روشن بماند تا سرمای موردنیاز را تأمین کند. این موضوع استهلاک کمپرسور را افزایش داده و عمر مفید آن را کاهش میدهد.
کاهش فشار مکش
یکی از مهمترین نشانههای فنی کمبود گاز، کاهش فشار مکش (Suction Pressure) است. تکنسین با استفاده از گیج فشار میتواند این افت فشار را اندازهگیری کند. البته پایین بودن فشار مکش همیشه به معنای کمبود گاز نیست و باید همراه با سایر پارامترهای عملکردی بررسی شود.
افزایش دمای آب خروجی
زمانی که مقدار گاز مبرد کافی نباشد، فرآیند جذب گرما بهدرستی انجام نمیشود و آب خروجی از اواپراتور به دمای مطلوب نمیرسد. اگر احساس میکنید آب خنککننده نسبت به گذشته گرمتر است، یکی از دلایل احتمالی میتواند کاهش گاز مبرد باشد.
نمایش ارورهای فشار پایین
بیشتر چیلرهای مدرن به سیستمهای حفاظتی مجهز هستند. در صورت کاهش بیش از حد فشار مبرد، کنترلر دستگاه خطاهایی مانند Low Pressure یا Low Suction Pressure را نمایش میدهد تا از آسیب دیدن کمپرسور جلوگیری کند. مشاهده مکرر این خطاها نیازمند بررسی فوری توسط تکنسین است.
خاموش شدن چیلر
اگر کمبود گاز شدید باشد، سیستمهای حفاظتی چیلر برای جلوگیری از آسیب به کمپرسور، دستگاه را بهصورت خودکار خاموش میکنند. در این شرایط، روشن کردن مجدد چیلر بدون رفع علت اصلی مشکل، نهتنها ایراد را برطرف نمیکند، بلکه ممکن است خسارتهای بیشتری به سیستم وارد کند.
نکته مهم: وجود یک یا چند مورد از علائم بالا لزوماً به معنای کمبود گاز نیست. مشکلاتی مانند گرفتگی فیلتر درایر، خرابی شیر انبساط، کثیفی کندانسور یا نقص در سنسورها نیز میتوانند علائمی مشابه ایجاد کنند. بنابراین، قبل از هرگونه شارژ گاز چیلر باید دستگاه توسط تکنسین متخصص عیبیابی و نشتیابی شود.
چه عواملی باعث کم شدن گاز چیلر میشوند؟
همانطور که گفته شد، گاز مبرد در یک مدار بسته جریان دارد و بهطور طبیعی کم نمیشود. بنابراین هر زمان که میزان گاز کاهش پیدا کند، باید به وجود یک ایراد در سیستم مشکوک شد. شناخت دلایل کاهش گاز چیلر باعث میشود بتوان از تکرار این مشکل و هزینههای اضافی جلوگیری کرد. در ادامه مهمترین عوامل کم شدن گاز چیلر را بررسی میکنیم.
نشتی اتصالات
اتصالات لولههای مسی، مهرهها، فلنجها و محل جوشکاری از رایجترین نقاط ایجاد نشتی هستند. با گذشت زمان، تغییرات دما، لرزش دستگاه یا نصب غیراصولی میتواند باعث شل شدن اتصالات یا ایجاد ترکهای ریز شود و بهآرامی گاز مبرد از سیستم خارج شود.
خوردگی لولهها
در چیلرهایی که در محیطهای مرطوب، صنعتی یا دارای مواد خورنده نصب شدهاند، لولههای مسی و قطعات فلزی ممکن است دچار خوردگی شوند. این خوردگی به مرور زمان باعث ایجاد سوراخهای بسیار ریز شده و زمینه نشت گاز را فراهم میکند.
ترک مبدل حرارتی
اواپراتور یا کندانسور چیلر ممکن است بر اثر فرسودگی، یخزدگی، ضربه یا فشار بیش از حد دچار ترک شود. ترک خوردن مبدل حرارتی یکی از دلایل جدی کاهش گاز مبرد است و معمولاً نیاز به تعمیر تخصصی یا تعویض قطعه دارد.
سوراخ شدن کندانسور
کندانسور، بهویژه در چیلرهای هواخنک، دائماً در معرض گردوغبار، رطوبت، باران و عوامل محیطی قرار دارد. همچنین برخورد اجسام خارجی یا خوردگی ناشی از شرایط محیطی میتواند باعث سوراخ شدن لولههای کندانسور و نشت تدریجی گاز مبرد شود.
لرزش کمپرسور
کمپرسور هنگام کار لرزش طبیعی دارد، اما اگر این لرزش بیش از حد باشد یا ضربهگیرهای دستگاه فرسوده شده باشند، به مرور زمان فشار زیادی به لولهها و اتصالات وارد میشود. این موضوع میتواند باعث ترکخوردگی لولهها یا شل شدن اتصالات و در نهایت نشت گاز شود.
تعمیرات غیراصولی
باز و بسته کردن مدار تبرید توسط افراد غیرمتخصص، جوشکاری نامناسب، استفاده از قطعات بیکیفیت یا شارژ غیراستاندارد گاز، از مهمترین دلایل ایجاد نشتی در آینده هستند. به همین دلیل، تعمیر و سرویس چیلر باید توسط تکنسینهای مجرب و با تجهیزات تخصصی انجام شود.
باز و بسته شدن شیرهای سرویس
شیرهای سرویس یا همان شیر شارژ گاز چیلر محل اتصال تجهیزات شارژ و تست هستند. باز و بسته شدن مکرر این شیرها، خرابی مغزی شیر یا فرسودگی اورینگها میتواند باعث ایجاد نشتیهای جزئی شود. اگرچه این نشتیها در ابتدا بسیار کم هستند، اما در طول زمان باعث کاهش قابل توجه گاز مبرد خواهند شد.
نکته مهم: در بسیاری از موارد، کم شدن گاز چیلر تنها یک نشانه است، نه مشکل اصلی. اگر بدون پیدا کردن علت نشتی، فقط گاز دستگاه شارژ شود، پس از مدت کوتاهی همان مشکل دوباره تکرار خواهد شد. به همین دلیل، در آرسان سرویس ابتدا نشتیابی، تست فشار و بررسی کامل مدار تبرید انجام میشود و تنها پس از رفع ایراد، عملیات شارژ گاز چیلر صورت میگیرد.
قبل از شارژ گاز چیلر چه کارهایی باید انجام شود؟
یکی از بزرگترین اشتباهاتی که در تعمیر چیلر انجام میشود، شارژ گاز بدون بررسی علت کاهش آن است. اگر گاز مبرد از سیستم خارج شده باشد، به این معناست که مشکلی در مدار تبرید وجود دارد. بنابراین، اضافه کردن گاز بدون رفع ایراد اصلی، تنها یک راهحل موقتی است و پس از مدت کوتاهی دوباره با همان مشکل مواجه خواهید شد. به همین دلیل، قبل از انجام شارژ گاز چیلر باید چند مرحله مهم و تخصصی انجام شود.
نشتیابی مدار تبرید
اولین و مهمترین مرحله، نشتیابی چیلر است. تکنسین با استفاده از دستگاه نشتیاب الکترونیکی، کف صابون، گاز نیتروژن یا سایر تجهیزات تخصصی، محل دقیق خروج گاز مبرد را پیدا میکند. تا زمانی که علت کاهش گاز مشخص نشود، نباید عملیات شارژ انجام شود.
تعمیر محل نشتی
پس از شناسایی محل نشتی، باید ایراد بهصورت اصولی برطرف شود. بسته به نوع خرابی، ممکن است نیاز به جوشکاری لولههای مسی، تعویض اتصالات، تعمیر یا تعویض کندانسور، اواپراتور یا سایر قطعات باشد. تنها پس از اطمینان از آببندی کامل مدار میتوان مراحل بعدی را انجام داد.
تست فشار
بعد از تعمیر، مدار تبرید با استفاده از گاز نیتروژن تحت فشار قرار میگیرد تا از عدم وجود هرگونه نشتی اطمینان حاصل شود. این مرحله که به تست فشار معروف است، یکی از مهمترین بخشهای فرآیند تعمیر محسوب میشود و از هدر رفتن گاز مبرد پس از شارژ جلوگیری میکند.
وکیوم کامل سیستم
پس از تأیید سلامت مدار، باید هوای داخل سیستم و رطوبت باقیمانده بهطور کامل توسط پمپ وکیوم تخلیه شود. وجود هوا یا رطوبت در مدار تبرید میتواند باعث افزایش فشار کاری، تشکیل اسید، خوردگی قطعات داخلی، یخزدگی شیر انبساط و کاهش راندمان چیلر شود. به همین دلیل، انجام وکیوم کامل قبل از شارژ گاز یک مرحله کاملاً ضروری است.
تعویض فیلتر درایر در صورت نیاز
اگر مدار تبرید برای مدت طولانی دچار نشتی بوده یا رطوبت وارد سیستم شده باشد، معمولاً توصیه میشود فیلتر درایر نیز تعویض شود. این قطعه وظیفه جذب رطوبت، اسید و ذرات آلاینده را بر عهده دارد و نقش مهمی در افزایش عمر کمپرسور و حفظ عملکرد صحیح سیستم ایفا میکند.
نکته مهم: شارژ گاز بدون نشتیابی، تعمیر نشتی، تست فشار و وکیوم کامل، نهتنها مشکل چیلر را برطرف نمیکند، بلکه باعث هدر رفتن گاز مبرد و تحمیل هزینههای دوباره به مالک دستگاه میشود. یک شارژ گاز اصولی زمانی ارزشمند است که ابتدا علت کاهش گاز برطرف شده و سپس مقدار دقیق مبرد مطابق استاندارد سازنده به سیستم تزریق شود. این روش از خرابی کمپرسور، کاهش راندمان و تکرار هزینههای تعمیر در آینده جلوگیری میکند.
نحوه شارژ گاز چیلر
شارژ گاز چیلر یک فرآیند کاملاً تخصصی است که باید مطابق دستورالعمل سازنده و با استفاده از تجهیزات دقیق انجام شود. مقدار گاز، نوع مبرد و فشار کاری هر چیلر با دستگاه دیگر متفاوت است و هرگونه اشتباه در این فرآیند میتواند باعث کاهش راندمان، افزایش مصرف برق و حتی آسیب دیدن کمپرسور شود. به همین دلیل، تکنسینهای متخصص پیش از تزریق گاز، مراحل مشخصی را برای اطمینان از عملکرد صحیح سیستم انجام میدهند.
۱. بررسی فشار و وضعیت سیستم
در ابتدا، فشار مکش و فشار دهش چیلر توسط گیجهای مخصوص اندازهگیری میشود. همچنین تکنسین دمای آب، آمپر کمپرسور، عملکرد کندانسور و اواپراتور و سایر پارامترهای مهم را بررسی میکند تا مشخص شود آیا واقعاً کمبود گاز علت اصلی مشکل است یا خیر.
۲. اتصال گیج و تجهیزات شارژ
پس از بررسی اولیه، گیج مانیفولد به شیرهای سرویس چیلر متصل میشود تا فشار مدار بهصورت دقیق کنترل شود. در این مرحله، از شیلنگهای مخصوص و تجهیزات استاندارد استفاده میشود تا از ورود هوا یا آلودگی به مدار تبرید جلوگیری شود.
۳. انجام وکیوم کامل
اگر مدار تبرید باز شده باشد یا نشتی تعمیر شده باشد، قبل از شارژ گاز باید سیستم بهطور کامل وکیوم شود. این کار باعث تخلیه هوا و رطوبت از داخل مدار میشود و از ایجاد اسید، خوردگی قطعات و کاهش راندمان چیلر جلوگیری میکند.
۴. شارژ اولیه گاز مبرد
پس از آماده شدن سیستم، گاز مبرد مناسب با استفاده از ترازو و مطابق مقدار تعیینشده توسط سازنده به مدار تزریق میشود. شارژ اولیه معمولاً با دقت بالا انجام میشود تا از کمبود یا اضافه بودن گاز جلوگیری شود.
۵. روشن کردن چیلر
پس از ورود مقدار اولیه گاز، دستگاه روشن میشود تا سیکل تبرید به حالت عادی بازگردد. در این مرحله، عملکرد کمپرسور، کندانسور، اواپراتور و سایر اجزا تحت نظر قرار میگیرد.
۶. تنظیم فشار و تکمیل شارژ
در حالی که چیلر در حال کار است، فشارهای مکش و دهش بهصورت مداوم کنترل میشوند. در صورت نیاز، مقدار کمی گاز به سیستم اضافه یا از آن تخلیه میشود تا فشارها و عملکرد دستگاه به محدوده استاندارد برسد.
۷. کنترل سوپرهیت و سابکولینگ
در پایان فرآیند، تکنسین مقدار سوپرهیت (Superheat) و سابکولینگ (Subcooling) را اندازهگیری میکند. این دو پارامتر نشان میدهند که مقدار گاز مبرد مناسب است و سیکل تبرید با حداکثر راندمان کار میکند. در بسیاری از چیلرها، صرفاً بررسی فشار برای تعیین مقدار صحیح گاز کافی نیست و کنترل این پارامترها اهمیت زیادی دارد.
۸. تست نهایی عملکرد چیلر
پس از اتمام شارژ، عملکرد کلی دستگاه بررسی میشود. دمای آب ورودی و خروجی، فشارهای کاری، آمپر کمپرسور، عملکرد فنها و کیفیت سرمایش کنترل میشوند تا اطمینان حاصل شود که چیلر با راندمان مطلوب در حال کار است و هیچ نشتی یا ایراد دیگری در سیستم وجود ندارد.
نکته مهم: شارژ گاز چیلر تنها اتصال یک کپسول گاز به دستگاه نیست. این فرآیند نیازمند تجهیزات تخصصی مانند گیج مانیفولد، پمپ وکیوم، ترازوی دیجیتال، دستگاه نشتیاب، دماسنج و ابزارهای اندازهگیری دقیق است. همچنین انتخاب نوع مبرد، مقدار شارژ و تنظیم فشار باید بر اساس مشخصات فنی هر چیلر انجام شود. انجام این کار توسط افراد غیرمتخصص میتواند منجر به شارژ بیش از حد یا کمتر از مقدار استاندارد، افزایش مصرف برق، کاهش عمر کمپرسور و حتی خرابی کامل سیستم شود.
شیر شارژ گاز چیلر چیست؟
شیر شارژ گاز چیلر یکی از مهمترین اجزای مدار تبرید است که تکنسین از طریق آن میتواند فشار سیستم را اندازهگیری کرده، عملیات وکیوم را انجام دهد و گاز مبرد را به مدار تزریق یا از آن تخلیه کند. این شیرها در واقع نقطه اتصال تجهیزات سرویس به چیلر هستند و نقش مهمی در تعمیر، عیبیابی و نگهداری دستگاه دارند.
محل قرارگیری شیر شارژ گاز چیلر
شیرهای شارژ معمولاً در نزدیکی کمپرسور و روی خطوط اصلی مدار تبرید نصب میشوند تا دسترسی به فشارهای مختلف سیستم امکانپذیر باشد. بسته به نوع و برند چیلر، محل دقیق این شیرها ممکن است متفاوت باشد، اما در اغلب چیلرهای تراکمی روی خط مکش و خط دهش قرار دارند.
شیر مکش (Low Pressure Service Valve)
شیر مکش روی خط برگشت گاز مبرد به کمپرسور نصب میشود و به تکنسین اجازه میدهد فشار پایین یا فشار مکش سیستم را اندازهگیری کند. در بسیاری از موارد، عملیات وکیوم و بخش قابل توجهی از فرآیند شارژ گاز نیز از طریق همین شیر انجام میشود. بررسی فشار این قسمت، اطلاعات ارزشمندی درباره عملکرد اواپراتور و میزان گاز مبرد در اختیار تکنسین قرار میدهد.
شیر دهش (High Pressure Service Valve)
شیر دهش روی خروجی کمپرسور و مسیر گاز داغ قرار دارد و برای اندازهگیری فشار بالای سیستم مورد استفاده قرار میگیرد. این شیر به تکنسین کمک میکند عملکرد کمپرسور، کندانسور و شرایط کلی سیکل تبرید را ارزیابی کند. فشار دهش یکی از مهمترین پارامترهایی است که هنگام عیبیابی و تنظیم مقدار گاز مبرد بررسی میشود.
کاربرد شیر شارژ گاز چیلر
شیرهای سرویس تنها برای شارژ گاز استفاده نمیشوند و کاربردهای متعددی دارند، از جمله:
- اندازهگیری فشار مکش و دهش
- اتصال گیج مانیفولد
- انجام عملیات وکیوم
- تزریق یا تخلیه گاز مبرد
- تست فشار مدار تبرید
- عیبیابی عملکرد چیلر
به همین دلیل، این شیرها یکی از مهمترین نقاط دسترسی تکنسین به مدار تبرید محسوب میشوند.
نکات ایمنی هنگام استفاده از شیر شارژ
مدار تبرید چیلر تحت فشار بالا کار میکند و گاز مبرد نیز در شرایط خاص میتواند خطراتی برای افراد ایجاد کند. به همین دلیل، هنگام کار با شیرهای شارژ باید از تجهیزات مناسب مانند گیج استاندارد، شیلنگهای مخصوص، دستکش و عینک ایمنی استفاده شود. همچنین نوع مبرد، فشار کاری و روش شارژ باید کاملاً مطابق دستورالعمل سازنده باشد.
چرا نباید شیر شارژ گاز چیلر را بدون دانش فنی باز کرد؟
باز کردن شیر شارژ بدون داشتن دانش و تجهیزات تخصصی میتواند باعث خروج ناگهانی گاز مبرد، ورود هوا و رطوبت به مدار، برهم خوردن فشار سیستم و حتی آسیب جدی به کمپرسور شود. علاوه بر این، برخی مبردها تحت فشار بالا قرار دارند و تماس مستقیم آنها با پوست یا چشم میتواند خطرناک باشد. به همین دلیل، هرگونه عملیات مربوط به شیر شارژ گاز چیلر باید توسط تکنسین متخصص و با استفاده از ابزارهای استاندارد انجام شود تا از بروز خسارتهای فنی و هزینههای اضافی جلوگیری شود.
فشار گاز در چیلر تراکمی
فشار گاز در چیلر تراکمی یکی از مهمترین شاخصهایی است که وضعیت عملکرد سیستم تبرید را نشان میدهد. تکنسینهای متخصص با اندازهگیری فشارهای مدار تبرید میتوانند مشکلاتی مانند کمبود یا افزایش گاز مبرد، خرابی شیر انبساط، گرفتگی کندانسور، ضعف عملکرد کمپرسور و بسیاری از ایرادات دیگر را تشخیص دهند. به همین دلیل، بررسی فشار گاز یکی از اولین مراحل عیبیابی و تنظیم صحیح چیلر محسوب میشود.
فشار مکش (Suction Pressure)
فشار مکش، فشاری است که در خط برگشت گاز مبرد به کمپرسور اندازهگیری میشود. این فشار نشاندهنده وضعیت اواپراتور و میزان تبخیر مبرد در سیستم است. اگر فشار مکش کمتر از حد استاندارد باشد، ممکن است علت آن کمبود گاز مبرد، گرفتگی شیر انبساط، انسداد فیلتر درایر یا کاهش بار برودتی باشد. از طرف دیگر، بالا بودن بیش از حد فشار مکش نیز میتواند نشانه شارژ بیش از اندازه گاز یا وجود ایراد در کمپرسور باشد.
فشار دهش (Discharge Pressure)
فشار دهش، فشاری است که در خروجی کمپرسور و قبل از ورود مبرد به کندانسور اندازهگیری میشود. این فشار نشان میدهد کمپرسور با چه فشاری گاز را متراکم کرده است. افزایش بیش از حد فشار دهش معمولاً به دلیل کثیف بودن کندانسور، خرابی فنها، دمای بالای محیط، شارژ بیش از حد گاز یا وجود هوا در مدار تبرید رخ میدهد. کاهش غیرعادی این فشار نیز میتواند نشانه کمبود گاز یا افت راندمان کمپرسور باشد.
چه عواملی بر فشار گاز چیلر تأثیر میگذارند؟
فشار گاز در چیلر مقدار ثابتی ندارد و تحت تأثیر عوامل مختلفی تغییر میکند. مهمترین این عوامل عبارتاند از:
نوع مبرد
هر گاز مبرد دارای ویژگیهای ترمودینامیکی مخصوص به خود است. به همین دلیل، فشار کاری گاز R22 با R134a یا R410A کاملاً متفاوت است و نمیتوان یک عدد ثابت را برای همه چیلرها در نظر گرفت.
دمای محیط
در چیلرهای هواخنک، افزایش دمای هوای محیط باعث بالا رفتن فشار کندانسور و در نتیجه افزایش فشار دهش میشود. به همین دلیل، فشارهای اندازهگیریشده در تابستان معمولاً بیشتر از روزهای خنک سال هستند.
نوع کندانسور
چیلرهای آبخنک و هواخنک شرایط کاری متفاوتی دارند. راندمان دفع حرارت در کندانسور آبخنک معمولاً بیشتر است؛ بنابراین فشار دهش در این سیستمها با چیلرهای هواخنک تفاوت خواهد داشت.
بار برودتی
هرچه میزان بار سرمایشی ساختمان یا کارخانه بیشتر باشد، کمپرسور با ظرفیت بالاتری کار میکند و فشارهای مدار نیز تغییر میکنند. به همین دلیل، فشار گاز باید در شرایط کاری واقعی و پس از پایدار شدن عملکرد چیلر اندازهگیری شود.
جدول تقریبی فشار انواع مبرد در چیلر
جدول زیر تنها برای آشنایی با محدوده تقریبی فشارهای رایج ارائه شده است. این مقادیر میتوانند با توجه به شرایط کاری، دمای محیط، نوع چیلر و طراحی سازنده تغییر کنند.
| نوع مبرد | فشار مکش تقریبی | فشار دهش تقریبی |
|---|---|---|
| R22 | 60 تا 75 psi | 220 تا 260 psi |
| R134a | 25 تا 40 psi | 140 تا 180 psi |
| R407C | 65 تا 80 psi | 240 تا 290 psi |
| R410A | 110 تا 140 psi | 360 تا 450 psi |
توجه: اعداد جدول فوق صرفاً مقادیر تقریبی هستند و نباید بهعنوان مبنای نهایی برای شارژ یا عیبیابی چیلر استفاده شوند. فشار استاندارد هر چیلر باید بر اساس نوع مبرد، شرایط کاری دستگاه و کاتالوگ سازنده تعیین شود. همچنین تکنسینهای حرفهای تنها به فشار اکتفا نمیکنند و پارامترهایی مانند دمای مکش، دمای دهش، سوپرهیت، سابکولینگ، آمپر کمپرسور و دمای آب ورودی و خروجی را نیز بررسی میکنند تا از عملکرد صحیح سیستم و مقدار مناسب گاز مبرد اطمینان حاصل شود.
محاسبه مقدار گاز چیلر
یکی از مهمترین سوالاتی که هنگام سرویس چیلر مطرح میشود این است که چه مقدار گاز باید به دستگاه شارژ شود؟ برخلاف تصور بسیاری از افراد، برای این سؤال نمیتوان یک عدد ثابت ارائه داد. مقدار گاز مبرد هر چیلر به عوامل مختلفی بستگی دارد و حتی دو دستگاه با ظرفیت یکسان نیز ممکن است به مقادیر متفاوتی از مبرد نیاز داشته باشند. به همین دلیل، محاسبه مقدار گاز چیلر باید بر اساس مشخصات فنی دستگاه و استانداردهای سازنده انجام شود، نه بر اساس تجربه یا حدس.
پلاک مشخصات دستگاه
مهمترین مرجع برای تعیین مقدار گاز مبرد، پلاک مشخصات (Nameplate) یا برچسب فنی چیلر است. در بسیاری از چیلرها، نوع مبرد و مقدار استاندارد شارژ بهصورت دقیق روی پلاک دستگاه یا در بخش مشخصات فنی درج شده است. تکنسین پیش از هرگونه شارژ، ابتدا این اطلاعات را بررسی میکند تا از استفاده از نوع و مقدار صحیح گاز اطمینان حاصل شود.
طول لولههای مدار تبرید
در برخی چیلرها، بهویژه سیستمهایی که کندانسور و اواپراتور از یکدیگر فاصله دارند، طول لولههای مبرد بر مقدار گاز موردنیاز تأثیر میگذارد. هرچه طول لولهها بیشتر باشد، حجم داخلی مدار افزایش یافته و مقدار بیشتری مبرد برای پر کردن سیستم لازم خواهد بود.
حجم کندانسور
کندانسور یکی از بخشهایی است که حجم قابل توجهی از گاز و مایع مبرد را در خود جای میدهد. نوع طراحی، تعداد لولهها و ظرفیت کندانسور میتواند مقدار مبرد موردنیاز را تغییر دهد. به همین دلیل، چیلرهایی با کندانسورهای بزرگتر معمولاً به شارژ گاز بیشتری نیاز دارند.
حجم اواپراتور
اواپراتور نیز بخشی از مدار تبرید است که حجم داخلی آن در تعیین مقدار گاز مبرد نقش دارد. هرچه ظرفیت و ابعاد اواپراتور بیشتر باشد، مقدار مبرد موردنیاز برای عملکرد صحیح سیستم نیز افزایش پیدا میکند.
نوع مبرد
هر گاز مبرد دارای چگالی و خواص فیزیکی متفاوتی است. به همین دلیل، مقدار موردنیاز R22 با R134a، R407C یا R410A یکسان نیست. استفاده از مقدار اشتباه یا جایگزین کردن مبرد نامناسب میتواند راندمان چیلر را کاهش داده و به کمپرسور آسیب برساند.
دفترچه راهنمای سازنده
معتبرترین منبع برای تعیین مقدار دقیق گاز، دفترچه راهنمای فنی (Service Manual) یا کاتالوگ سازنده است. در این اسناد، علاوه بر نوع و مقدار مبرد، اطلاعاتی مانند فشارهای استاندارد، سوپرهیت، سابکولینگ و شرایط صحیح شارژ نیز ارائه شده است. تکنسینهای حرفهای همواره شارژ گاز را بر اساس این اطلاعات انجام میدهند.
آیا میتوان مقدار گاز چیلر را بهصورت تجربی تعیین کرد؟
در برخی موارد، به دلیل انجام تعمیرات، تعویض قطعات یا تغییر در طول لولهکشی، مقدار دقیق گاز روی پلاک دستگاه قابل استناد نیست. در چنین شرایطی، تکنسین علاوه بر اطلاعات سازنده، از ترازوی دیجیتال، گیج مانیفولد، اندازهگیری فشارها، کنترل سوپرهیت و سابکولینگ و بررسی عملکرد واقعی چیلر استفاده میکند تا مقدار مبرد را با دقت تنظیم کند.
نکته مهم: هیچ عدد ثابتی برای مقدار گاز همه چیلرها وجود ندارد. تعیین مقدار صحیح مبرد به ظرفیت دستگاه، نوع مبرد، حجم کندانسور و اواپراتور، طول لولهها و مشخصات فنی سازنده بستگی دارد. شارژ کمتر از مقدار استاندارد باعث کاهش سرمایش و افزایش استهلاک کمپرسور میشود و شارژ بیش از حد نیز میتواند فشار سیستم را افزایش داده، مصرف برق را بالا ببرد و به کمپرسور آسیب برساند. به همین دلیل، محاسبه مقدار گاز چیلر باید توسط تکنسین متخصص و با استفاده از تجهیزات اندازهگیری دقیق انجام شود.
انواع گازهای مورد استفاده در چیلر
گاز مبرد، عامل اصلی انتقال حرارت در چیلر است و انتخاب نوع مناسب آن تأثیر مستقیمی بر راندمان، مصرف انرژی، طول عمر تجهیزات و حتی اثرات زیستمحیطی سیستم دارد. امروزه با پیشرفت فناوری و سختگیرانهتر شدن قوانین زیستمحیطی، مبردهای قدیمی بهتدریج جای خود را به گازهای جدیدتر و کمضررتر دادهاند. در ادامه با رایجترین گازهای مورد استفاده در چیلر آشنا میشویم.
R22
گاز R22 یکی از قدیمیترین و پرکاربردترین مبردها در سیستمهای تهویه مطبوع و چیلرهای تراکمی بود. این گاز سالها به دلیل عملکرد مناسب و سهولت استفاده، انتخاب اصلی بسیاری از تولیدکنندگان محسوب میشد؛ اما به دلیل آسیب به لایه اوزون، تولید و استفاده از آن در بسیاری از کشورها محدود یا متوقف شده است.
مزایا:
- راندمان سرمایشی مناسب
- عملکرد پایدار در شرایط مختلف
- تعمیر و سرویس آسان در سیستمهای قدیمی
معایب:
- آسیب به لایه اوزون
- محدود شدن تولید و واردات
- قیمت بالاتر به دلیل کاهش عرضه
کاربرد:
- چیلرهای قدیمی
- سیستمهای تهویه مطبوع نسل قبل
- برخی تجهیزات برودتی قدیمی
R134a
R134a یکی از پرکاربردترین مبردهای جایگزین R22 در بسیاری از چیلرهای آبخنک و سانتریفیوژ است. این گاز به لایه اوزون آسیبی نمیرساند و عملکرد مناسبی در سیستمهای با فشار متوسط دارد.
مزایا:
- بدون اثر مخرب بر لایه اوزون
- راندمان مناسب
- پایداری شیمیایی بالا
- سازگاری با بسیاری از چیلرهای مدرن
معایب:
- دارای پتانسیل گرمایش جهانی (GWP) نسبتاً بالا
- در آینده ممکن است استفاده از آن نیز محدودتر شود
کاربرد:
- چیلرهای آبخنک
- چیلرهای سانتریفیوژ
- سیستمهای سرمایش صنعتی
R410A
گاز R410A یکی از رایجترین مبردهای مورد استفاده در تجهیزات تهویه مطبوع جدید است. این گاز با فشار کاری بالاتری نسبت به R22 کار میکند و راندمان سرمایشی مطلوبی دارد.
مزایا:
- راندمان انرژی بالا
- ظرفیت سرمایشی مناسب
- بدون آسیب به لایه اوزون
- مناسب برای تجهیزات نسل جدید
معایب:
- فشار کاری بالا و نیاز به تجهیزات مخصوص
- امکان جایگزینی با R22 وجود ندارد
- نیازمند ابزار و روغن سازگار
کاربرد:
- چیلرهای تراکمی جدید
- سیستمهای VRF و VRV
- داکت اسپلیت و اسپلیتهای مدرن
R407C
R407C یکی از مبردهایی است که بهعنوان جایگزین R22 در بسیاری از سیستمهای تهویه مطبوع معرفی شده است. این گاز ترکیبی از چند مبرد مختلف بوده و عملکرد نسبتاً مشابهی با R22 ارائه میدهد.
مزایا:
- بدون آسیب به لایه اوزون
- مناسب برای جایگزینی در برخی سیستمهای R22
- راندمان قابل قبول
معایب:
- مبرد ترکیبی است و در صورت نشتی ممکن است ترکیب آن تغییر کند.
- شارژ و سرویس آن نیازمند دقت بیشتری است.
- نسبت به برخی مبردهای جدید، راندمان پایینتری دارد.
کاربرد:
- چیلرهای تراکمی
- سیستمهای تهویه مطبوع تجاری
- پروژههای بازسازی تجهیزات قدیمی
R1234ze
R1234ze یکی از نسل جدید مبردهاست که با هدف کاهش اثرات زیستمحیطی توسعه یافته است. این گاز دارای پتانسیل گرمایش جهانی (GWP) بسیار پایینی است و در بسیاری از پروژههای جدید و ساختمانهای سبز مورد استفاده قرار میگیرد.
مزایا:
- اثر بسیار کم بر گرمایش جهانی
- بدون آسیب به لایه اوزون
- راندمان مناسب در چیلرهای مدرن
- سازگار با استانداردهای زیستمحیطی جدید
معایب:
- قیمت بالاتر نسبت به مبردهای قدیمی
- نیاز به تجهیزات سازگار
- هنوز در همه پروژهها بهطور گسترده استفاده نمیشود
کاربرد:
- چیلرهای نسل جدید
- ساختمانهای سبز (Green Buildings)
- پروژههای صنعتی با استانداردهای زیستمحیطی بالا
کدام گاز برای چیلر مناسبتر است؟
انتخاب بهترین مبرد به عواملی مانند نوع چیلر، طراحی سازنده، ظرفیت دستگاه، شرایط کاری و استانداردهای زیستمحیطی بستگی دارد. هیچ گاز مبردی را نمیتوان صرفاً به دلیل جدیدتر بودن، جایگزین مبرد قبلی کرد. هر چیلر برای کار با یک یا چند نوع مبرد مشخص طراحی شده است و استفاده از گاز نامناسب میتواند باعث کاهش راندمان، افزایش مصرف برق و حتی آسیب جدی به کمپرسور شود.
نکته مهم: هنگام شارژ گاز چیلر باید دقیقاً از همان نوع مبردی استفاده شود که توسط سازنده دستگاه توصیه شده است. مخلوط کردن مبردهای مختلف یا جایگزین کردن آنها بدون بررسی فنی، میتواند عملکرد سیستم را مختل کرده و هزینههای سنگینی برای تعمیرات به همراه داشته باشد.
اگر چیلر بیش از حد گاز شارژ شود چه اتفاقی میافتد؟
برخی تصور میکنند هرچه مقدار گاز مبرد بیشتر باشد، سرمایش چیلر نیز بهتر خواهد شد؛ در حالی که این تصور کاملاً اشتباه است. همانطور که کمبود گاز میتواند عملکرد چیلر را مختل کند، شارژ بیش از حد گاز (Overcharge) نیز یکی از دلایل رایج کاهش راندمان و آسیب دیدن قطعات اصلی دستگاه است. مقدار گاز مبرد باید دقیقاً مطابق مشخصات سازنده و با استفاده از تجهیزات اندازهگیری استاندارد تنظیم شود.
در ادامه مهمترین مشکلات ناشی از شارژ بیش از حد گاز چیلر را بررسی میکنیم.
افزایش فشار سیستم
اولین نتیجه شارژ بیش از حد، افزایش فشار مدار تبرید، بهویژه فشار دهش (High Pressure) است. افزایش فشار باعث میشود کمپرسور برای متراکم کردن مبرد انرژی بیشتری مصرف کند و سایر قطعات نیز تحت تنش بیشتری قرار بگیرند. در برخی موارد، بالا رفتن بیش از حد فشار باعث فعال شدن سیستمهای حفاظتی و توقف چیلر میشود.
آسیب دیدن کمپرسور
کمپرسور مهمترین و گرانترین قطعه چیلر است. زمانی که مقدار گاز بیش از حد استاندارد باشد، کمپرسور تحت فشار مضاعف کار میکند و دمای کاری آن افزایش مییابد. ادامه این شرایط میتواند باعث استهلاک زودرس، کاهش عمر مفید کمپرسور و حتی سوختن آن شود.
افزایش مصرف برق
شارژ بیش از اندازه گاز باعث میشود کمپرسور برای جابهجایی مبرد به توان بیشتری نیاز داشته باشد. در نتیجه، آمپر مصرفی دستگاه افزایش یافته و هزینه برق بهطور محسوسی بیشتر میشود. در چنین شرایطی، با وجود مصرف انرژی بالاتر، معمولاً سرمایش دستگاه نیز بهبود پیدا نمیکند.
کاهش راندمان سرمایشی
برخلاف تصور رایج، افزایش مقدار گاز لزوماً به معنای سرمایش بیشتر نیست. زمانی که مدار تبرید بیش از حد از مبرد پر شود، فرآیند تبادل حرارت در کندانسور و اواپراتور با اختلال مواجه میشود و راندمان کلی چیلر کاهش پیدا میکند. در نتیجه، دستگاه با مصرف انرژی بیشتر، سرمای کمتری تولید خواهد کرد.
برگشت مایع به کمپرسور
یکی از خطرناکترین پیامدهای شارژ بیش از حد، برگشت مایع مبرد به کمپرسور (Liquid Floodback) است. کمپرسور برای فشردهسازی گاز طراحی شده و ورود مایع به داخل آن میتواند آسیبهای بسیار جدی مانند شکستن سوپاپها، آسیب به پیستون یا اسکرول و حتی از کار افتادن کامل کمپرسور را به همراه داشته باشد. هزینه تعمیر چنین خرابیهایی معمولاً بسیار بالا است.
نکته مهم: شارژ گاز چیلر نباید بر اساس حدس یا صرفاً با مشاهده فشار گیج انجام شود. تکنسینهای حرفهای علاوه بر استفاده از ترازوی دیجیتال، پارامترهایی مانند فشار مکش و دهش، دمای سیستم، سوپرهیت و سابکولینگ را نیز بررسی میکنند تا مقدار گاز دقیقاً مطابق استاندارد سازنده تنظیم شود. این کار از بروز مشکلاتی مانند افزایش فشار، مصرف برق بالا، کاهش راندمان و آسیب به کمپرسور جلوگیری میکند.
هر چند وقت یکبار باید شارژ گاز چیلر انجام شود؟
یکی از باورهای اشتباه در میان برخی کاربران این است که چیلر باید بهصورت دورهای و سالانه شارژ گاز شود. در حالی که در یک سیستم سالم و استاندارد، شارژ گاز چیلر نباید هیچ برنامه زمانبندی ثابتی داشته باشد.
در حالت عادی، مدار تبرید چیلر یک سیستم کاملاً بسته است و گاز مبرد داخل آن گردش میکند بدون اینکه مصرف یا کم شود. بنابراین اگر دستگاه بهدرستی نصب و نگهداری شده باشد، ممکن است سالها بدون نیاز به شارژ گاز کار کند.
اما اگر در طول زمان نیاز به شارژ گاز پیدا شود، این موضوع معمولاً یک نشانه مهم است؛ به این معنا که در سیستم نشتی وجود دارد یا یک مشکل فنی باعث خروج مبرد از مدار شده است. در چنین شرایطی، صرفاً اضافه کردن گاز راهحل اصولی نیست، بلکه باید ابتدا علت کاهش گاز شناسایی و رفع شود.
به همین دلیل، اگر چیلر شما بهطور مکرر یا حتی یکبار نیاز به شارژ گاز پیدا کرده، بهتر است آن را یک هشدار جدی در نظر بگیرید و سیستم توسط تکنسین متخصص بررسی شود. در غیر این صورت، مشکل دوباره تکرار شده و علاوه بر هزینه شارژ مجدد، احتمال آسیب به کمپرسور و کاهش راندمان دستگاه نیز وجود دارد.
جمعبندی مهم: در یک چیلر سالم، شارژ گاز «دورهای» نیست؛ بلکه فقط در صورت وجود نشتی یا تعمیرات اساسی انجام میشود. بنابراین پاسخ دقیق این است: در حالت عادی، چیلر هیچوقت نباید نیاز به شارژ گاز داشته باشد.
چرا شارژ گاز چیلر را به آرسان سرویس بسپاریم؟
شارژ گاز چیلر اگر بهصورت اصولی انجام نشود، نهتنها مشکل دستگاه را حل نمیکند، بلکه میتواند باعث افزایش مصرف برق، کاهش راندمان و حتی آسیب به کمپرسور شود. به همین دلیل انتخاب یک تیم متخصص و مجهز اهمیت زیادی دارد. آرسان سرویس با تکیه بر تجربه فنی و تجهیزات دقیق، فرآیند شارژ گاز را بهصورت استاندارد و مرحلهبهمرحله انجام میدهد.
نشتیابی قبل از شارژ
در آرسان سرویس، قبل از هرگونه شارژ گاز، ابتدا سیستم بهطور کامل نشتیابی میشود. این کار باعث میشود علت اصلی کمبود گاز شناسایی و برطرف شود تا از تکرار دوباره مشکل جلوگیری گردد.
استفاده از مبرد استاندارد
استفاده از گاز مبرد غیر استاندارد یا تقلبی میتواند به شدت به عملکرد چیلر آسیب بزند. در آرسان سرویس تنها از مبردهای استاندارد و سازگار با نوع دستگاه استفاده میشود تا راندمان سیستم حفظ شود.
شارژ دقیق با ترازوی دیجیتال
مقدار گاز در چیلر باید با دقت بالا تنظیم شود. به همین دلیل شارژ گاز در آرسان سرویس با استفاده از ترازوی دیجیتال دقیق انجام میشود تا از کمشارژ یا بیششارژ شدن سیستم جلوگیری شود.
استفاده از گیج و تجهیزات کالیبره
تمامی ابزارهای اندازهگیری از جمله گیج مانیفولد و تجهیزات سرویس، بهصورت دورهای کالیبره و بررسی میشوند. این موضوع دقت عملیات شارژ و عیبیابی را به شکل قابل توجهی افزایش میدهد.
تست کامل عملکرد چیلر
پس از اتمام شارژ گاز، عملکرد کامل سیستم شامل فشارها، دماها، آمپر کمپرسور و راندمان سرمایش بررسی میشود تا اطمینان حاصل شود دستگاه در شرایط استاندارد کار میکند.
اعزام سریع تکنسین
در پروژههای صنعتی و ساختمانی، زمان بسیار مهم است. آرسان سرویس با اعزام سریع تکنسینهای متخصص، تلاش میکند تا در کوتاهترین زمان مشکل چیلر را برطرف کند و از توقف سیستم جلوگیری شود.
ارائه گزارش فنی
پس از انجام سرویس، گزارش کامل فنی شامل وضعیت سیستم، اقدامات انجامشده، مقدار گاز تزریقشده و وضعیت نهایی دستگاه به مشتری ارائه میشود تا شفافیت کامل در خدمات وجود داشته باشد.
خدمات برای انواع چیلرهای تراکمی و صنعتی
آرسان سرویس توانایی ارائه خدمات شارژ گاز برای انواع چیلرهای تراکمی، صنعتی، هواخنک و آبخنک را دارد و با مدلها و برندهای مختلف بهصورت تخصصی کار میکند.
جمعبندی: شارژ گاز چیلر یک کار کاملاً تخصصی است که نیاز به تجربه، ابزار دقیق و دانش فنی دارد. سپردن این کار به آرسان سرویس یعنی اطمینان از نشتیابی اصولی، شارژ دقیق و افزایش عمر مفید دستگاه.
سوالات متداول درباره شارژ گاز چیلر
1. آیا گاز چیلر مصرف میشود؟
خیر. گاز مبرد در یک مدار بسته گردش میکند و در حالت عادی مصرف نمیشود. اگر گاز کم شود معمولاً نشانه وجود نشتی در سیستم است.
2. از کجا بفهمیم گاز چیلر کم شده است؟
کاهش سرمایش، افزایش مصرف برق، یخ زدن اواپراتور، کاهش فشار مکش و ارورهای فشار پایین از مهمترین نشانههای کمبود گاز هستند.
3. آیا بدون نشتیابی میتوان گاز شارژ کرد؟
خیر. شارژ گاز بدون نشتیابی یک کار غیراصولی است و باعث تکرار مشکل و هدر رفت هزینه میشود.
4. بهترین گاز برای چیلر چیست؟
بهترین گاز، همان مبردی است که توسط سازنده دستگاه مشخص شده است. استفاده از گاز جایگزین بدون بررسی فنی توصیه نمیشود.
5. فشار استاندارد گاز چیلر چقدر است؟
فشار استاندارد عدد ثابتی ندارد و به نوع مبرد، دمای محیط، نوع چیلر و شرایط کاری بستگی دارد و باید طبق کاتالوگ سازنده تنظیم شود.
6. شارژ گاز چیلر چقدر زمان میبرد؟
بسته به شرایط دستگاه متفاوت است، اما معمولاً بین چند ساعت تا یک روز زمان نیاز دارد؛ مخصوصاً اگر نشتیابی و تعمیر هم انجام شود.
7. اگر گاز بیش از حد شارژ شود چه اتفاقی میافتد؟
باعث افزایش فشار سیستم، بالا رفتن مصرف برق، کاهش راندمان، برگشت مایع به کمپرسور و حتی خرابی جدی کمپرسور میشود.
8. آیا میتوان گازهای مختلف را با هم مخلوط کرد؟
خیر. مخلوط کردن مبردهای مختلف میتواند عملکرد سیستم را مختل کند و به کمپرسور آسیب جدی وارد کند.
9. هزینه شارژ گاز چیلر چگونه محاسبه میشود؟
هزینه بر اساس نوع گاز، مقدار مورد نیاز، ظرفیت چیلر، میزان نشتی، نیاز به تعمیرات و شرایط پروژه تعیین میشود.
10. آیا بعد از شارژ گاز نیاز به سرویس دیگری وجود دارد؟
بله. در بسیاری از موارد بررسی فشارها، تست عملکرد، کنترل سوپرهیت و سابکولینگ و در صورت نیاز سرویس کامل سیستم انجام میشود تا از عملکرد صحیح چیلر اطمینان حاصل شود.
بدون دیدگاه